obszar negocjacyjny środowko co to jest
Co oznacza obszar negocjacyjny nr 22, Środowisko: obejmujący 9 podobszarów, regulujący szeroko.

Czy przydatne?

Czym jest obszar negocjacyjny nr 22, Środowisko

Definicja z ang. negotiation area No. 22, Environment, z niem. Verhandlungsbereich No. 22, Umwelt.

Definicja: bardzo szeroki rozdział negocjacyjny, obejmujący 9 podobszarów, regulujący szeroko pojęte sprawy ochrony środowiska: jakość wody i powietrza, zanieczyszczenia przemysłowe, hałas z maszyn i urządzeń, chemikalia i organizmy genetycznie modyfikowane, gospodarka odpadami i bezpieczeństwo jądrowe i ochrona przed promieniowaniem. Sesja wielostronna i dwustronna przeglądu prawa odbyła się w Brukseli kilkakrotnie. Przewodniczącym polskiej delegacji był Janusz Radziejowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska. Screening wielostronny odbywał się w terminach 68 stycznia, 2728 stycznia, 16 lutego 1999. Dwustronny przegląd w terminach 1314 stycznia, 29 stycznia i 1 lutego, 24 lutego 1999. Stanowisko negocjacyjne w tym obszarze zostało przekazane stronie unijnej 8 października 1999, otwarcie negocjacji nastąpiło 7 grudnia, a ich zamknięcie 26 października 2001. W swoim stanowisku Polska zaznaczyła, Iż jej prawo w dziedzinie ochrony środowiska nie jest w pełni zharmonizowane z żadnym z dziewięciu podobszarów, nie mniej jednak stopień zgodności ustawodawstwa krajowego z unijnym jest w miarę niski. Kluczowe problemy w tym obszarze dotyczą tych instrukcji, których wprowadzenie wiąże się ze znacznymi kosztami dostosowawczymi zarówno dla budżetu, jak i dla gospodarki. Przez wzgląd na tak sporymi kosztami Polska nie jest w stanie wdrożyć całego unijnego prawa i w wyjściowym stanowisku negocjacyjnym wystąpiła o okresy przejściowe w relacji do siedemnastu unijnych instrukcji. Część z nich miałaby trwać nawet dziesięć lat po przystąpieniu do Unii. Wskutek negocjacji Polska uzyskała dziesięć okresów przejściowych w obszarze: oczyszczanie ścieków komunalnych (instrukcja 91/271/EWG), w zależności od rodzaju aglomeracji wynegocjowano cztery różne okresy przejściowe trwające do 31 grudnia 2008, do 31 grudnia 2010 bądź do 31 grudnia 2015; zintegrowanie zapobieganie i kontrola zanieczyszczeń (instrukcja 96/61/WE), moment przejściowy do 31 grudnia 2010 dla sześćdziesięciu pięciu zanieczyszczających wody i powietrze zakładów przemysłowych znajdujących się na liście dołączonej do stanowiska negocjacyjnego; opakowania i odpady opakowaniowe (instrukcja 94/62/WE), moment przejściowy do 31 grudnia 2007; składowiska odpadów (instrukcja 94/62/WE), moment przejściowy do 1 lipca 2012 na modernizację istniejących i budowę nowych składowisk odpadów; zanieczyszczenia wody powodowane odprowadzaniem nie wszystkich substancji (instrukcja 76/464/EWG wspólnie z dyrektywami córkami), moment przejściowy do 31 grudnia 2007; zredukowanie zawartości siarki w paliwach płynnych (instrukcja 99/32/WE), moment przejściowy do 31 grudnia 2006; kontrola emisji substancji lotnych związków organicznych stworzonych przy magazynowaniu i dystrybucji benzyny z terminali na stacjach paliw (instrukcja 94/63/WE), w zależności od regulowanych kwestii, moment przejściowy do 31 grudnia 2004 i 2005; ochrona przed promieniowaniem jonizującym emitowanym ze źródeł medycznych (instrukcja 97/43/EURATOM), moment przejściowy do 31 grudnia 2006; nadzór i kontrola przesyłania odpadów wewnątrz Wspólnoty i poza jej obszarem (rozporządzenie EWG/259/93), moment przejściowy do 31 grudnia 2007. Podane okresy przejściowe dotyczą acquis communautaire obejmującego regulacje powstałe do końca 1999. Po zakończeniu negocjacji (październik 2001) Wspólnota Europejska przyjęła dyrektywę 2001/80/WE dotyczącą ograniczenia emisji nie wszystkich zanieczyszczeń do powietrza powodowanych poprzez spore obiekty energetycznego spalania paliw. Przez wzgląd na sporymi kosztami wynikającymi z konieczności dostosowania się do tej dyrektywy Polska dostała następujące okresy przejściowe; od 1 stycznia 2008 do grudnia 2015 na emisję dwutlenku siarki; od 1 stycznia 2008 do 31 grudnia 2017 na emisję pyłów i tlenku azotu dla elektrowni i elektrociepłowni znajdujących się na liście dołączonej do stanowiska negocjacyjnego. Negocjacje w tym obszarze należały do jednych z najtrudniejszych, gdyż w żadnym innym dziale rozbieżność między prawem wspólnotowym a prawem krajowym nie była tak spora jak tutaj. Mimo sporych nakładów finansowych poniesionych pośrodku ostatnich dziesięciu lat z przeznaczeniem na inwestycje proekologiczne Polska przyjęła zobowiązanie do dalszej modernizacji tego sektora, a zwłaszcza do: dostosowania do wymagań Unii instalacji przemysłowych, takich jak elektrociepłownie, składowiska odpadów komunalnych czy zakłady przemysłowe podległe wojewodom; poddawania recyklingowi 100% odpadów z opakowań i odzysku z nich przynajmniej 50% masy i do dostosowania jakości wody pitnej do wymagań dyrektywy 98/83/WE. Wg szacunków specjalistów polskich i zagranicznych, modernizacja ta pośrodku najbliższych dziesięciupiętnastu lat pochłonie sumę 120 mld złotych przydzielonych na: budowę ok. tysiąca oczyszczalni ścieków, budowę nowych i modernizację już istniejących składowisk odpadów, zamknięcie starych elektrowni i unowocześnienie zakładów przemysłu ciężkiego niespełniających norm ochrony środowiska. Ostatecznie Polska przedłożyła wnioski o okresy przejściowe w relacji do siedemnastu instrukcji wymagających najwięcej nakładów finansowych. W toku długich negocjacji uzyskała dziesięć okresów przejściowych, w tym trzy bardzo rozbudowane opierające na tym, Iż w relacji do tej samej dyrektywy uzyskano kilka okresów przejściowych o różnej długości

Czym jest obszar negocjacyjny nr 22 znaczenie w Słownik na O .