północnoatlantyckiego paktu co to jest
Co oznacza Organizacja Paktu Północnoatlantyckiego: Organization, NATO) organizacja polityczno.

Czy przydatne?

Czym jest Organizacja Paktu Północnoatlantyckiego

Definicja z ang. North Atlantic Treaty Organisation, z niem. North Atlantic Treaty Organisation.

Definicja: (z angielskiego: North Atlantic Treaty Organization, NATO) organizacja polityczno-wojskowa utworzona 4 kwietnia 1949 w Waszyngtonie poprzez Stany Zjednoczone, Kanadę, Ogromną Brytanię, Francję, Danię, Holandię, Belgię, Luksemburg, Islandię, Norwegię, Portugalię i Włochy. W 1952 przyjęto Grecję i Turcję, w 1955 RFN, w 1982 Hiszpanię, w 1999 Czechy, Polskę i Węgry. Powołanie NATO Sojuszu Północnoatlantyckiego było rezultatem konfliktu WschódZachód i zimnej wojny. Służyło konsultacji politycznej w kwestiach bezpieczeństwa i powstaniu sprawnej siły militarnej gotowej do udzielenia pomocy swoim członkom w razie zagrożenia agresją albo ataku. Struktura instytucjonalna organizacji podzielona jest na pion polityczny i wojskowy. Pierwszym zakresem spraw kieruje Porada Północnoatlantycka składająca się z ministrów, szefów krajów, obraduje na tak zwany szczytach NATO. Niższy szczebel tworzy Porada Stałych Przedstawicieli złożona z wiceministrów albo ambasadorów. Decyzje w sprawach militarnych podejmuje Komitet Planowania Obrony (ministrowie obrony) i Ekipy Planowania Nuklearnego (ministrowie obrony i ambasadorowie). Ważny jest także Komitet Wojskowy (szefowie sztabów generalnych), którego wykonawczym organem jest Międzynarodowy Sztab Wojskowy i podporządkowane jemu dowództwa regionalne dowództwo połączonych sił zbrojnych NATO w Europie i dowództwo połączonych sił zbrojnych na Atlantyku. Funkcje wykonawcze i nadzorujące spełnia Sekretariat Międzynarodowy z sekretarzem generalnym (aktualnie to jest George Robertson), a parlamentarzyści zbierają się w ramach Zebrania Północnoatlantyckiego. Siły zbrojne NATO podzielone są na trzy ekipy: siły reagowania, kluczowe siły obrony i siły wzmocnienia. Przewarzająca część z nich w okresie pokoju pozostaje pod kontrolą krajów członkowskich prócz zintegrowanych sztabów dowództw, nie wszystkich jednostek wczesnego ostrzegania, łączności, obrony powietrznej, sił morskich. Nad siłami zbrojnymi ścisłą kontrolę sprawuje władza polityczna. Działania obejmują także pozamilitarne dziedziny współpracę gospospodarczą, naukową, kulturalną. Po 1989 podjęto dyskusje nad reformą NATO i wyznaczeniem jej innej roli. Forum współpracy z państwami Europy Środkowo-Wschodniej stała się od 1991 Północnoatlantycka Porada Współpracy NACC (od 1997 przekształcona w Radę Partnerstwa Euroatlantyckiego EAPC, liczy 44 państwa), zainicjowano Partnerstwo dla Pokoju, a od decyzji szczytu madryckiego w lipcu 1997 poszerzanie NATO o nowych członków (Czechy, Polska, Węgry), z jednoczesnym utworzeniem Stałej Wspólnej Porady NATORosja i Komisji NATOUkraina. Z jednej strony ewolucja szła w kierunku umacniania wyłącznie obronnego charakteru Paktu, redukcji sił zbrojnych, współpracy z innymi instytucjami, jak KBWE/ OBWE, Unia Zachodnioeuropejska, z drugiej z kolei pojawianie się ognisk zapalnych w wielu regionach świata sprawia, Iż pojawił się projekt uczynienia z NATO sił reagowania, gotowych do interwencji zbrojnej. Dyskusyjna pozostaje sprawa prawno-politycznego umożliwienia takich akcji, dotychczasowym rozwiązaniem tu jest zalecenie peace making (czynienia pokoju) poprzez Radę Bezpieczeństwa ONZ. Tego typu odpowiedzialność wiąże się także z kosztami i akceptacją społeczeństw państw członkowskich i innych państw znacznych w świecie, w tym między innymi Rosji. Skalę tych problemów uwidocznił konflikt w Kosowie. Nowa doktryna NATO przyjęta w kwietniu 1999 w 50. rocznicę jego stworzenia zezwalała na akcje out of area, lecz ograniczając je do Europy. Atak terrorystyczny na USA 11 września 2001 spowodował, że NATO po raz pierwszy uruchomiło art. 5 swego Paktu, jednak uwidocznił także różnice polityczne pomiędzy europejskimi członkami Sojuszu, z których część, jak Ogromna Brytania, opowiada się za pełnym poparciem akcji Stanów Zjednoczonych (Afganistan, Irak), a na przykład Niemcy i Francja są za dyplomatyczno-politycznymi środkami. Szczyt w Pradze w listopadzie 2002 zaprosił do członkostwa następnych siedem krajów (Bułgaria, Estonia, Litwa, Łotwa, Słowacja, Słowenia, Rumunia), potwierdził nowe, bardzo dobre relacje sojusznicze z Rosją w ramach nowej Porady RosjaNATO, zapowiedział prawo do akcji out of area i utworzenie sił szybkiego reagowania (NRF). Przyszłość NATO zależy jednak od skuteczności działania i siły militarnej, co jest aktualnie pod znakiem zapytania. NATO stoi także przed problemem wewnętrznym przez wzgląd na ideą tworzenia Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony poprzez państwa UE. Zobacz także relacje transatlantyckie

Czym jest Organizacja Paktu znaczenie w Słownik na O .