pościg transgraniczny co to jest
Co oznacza pościg transgraniczny: policyjnej w UE, został uregulowany w konwencjach z Schengen.

Czy przydatne?

Czym jest pościg transgraniczny

Definicja z ang. cross-border hot pursuit, z niem. grenzüberschreitende Nacheile.

Definicja: jest aktualnie jedną z form współpracy policyjnej w UE, został uregulowany w konwencjach z Schengen. Funkcjonariusze państwa-strony ścigający w swoim państwie osobę, którą zastano w momencie popełniania jednego z przestępstw ustalonych w konwencji (w roli sprawcy albo pomocnika), są uprawnieni do kontynuowania pościgu w regionie innego państwa-strony bez uprzedniej zgody, jeżeli zgodne organy tego państwa na skutek szczególnie pilnego charakteru kwestie nie mogły być przedtem zawiadomione albo nie znalazły się w odpowiednim momencie na miejscu, aby przejąć pościg. Ta sama zasada obowiązuje, gdy ścigana osoba przebywała w areszcie albo więzieniu i zbiegła stamtąd. Najpóźniej w momencie przekraczania granicy funkcjonariusze uczestniczący w pościgu nawiązują kontakt z właściwym organem państwa miejsca pościgu. Wszelakie czynności powinny być przerwane, gdy tylko kraj, na którego terytorium dzieje się pościg, tego zażąda. Na prośbę funkcjonariuszy biorących udział w pościgu organy zgodne miejscowo zatrzymują daną osobę, aby ustalić jej tożsamość albo ją aresztować. Konwencja przewiduje dwa metody przeprowadzania pościgu. W pierwszym funkcjonariusze biorący udział w pościgu nie mają prawa zatrzymać ściganej osoby. Z kolei drugi opiera się na założeniu, Iż jeżeli nie zostanie przedstawione żądanie przerwania pościgu i miejscowe organy nie mogą przybyć w odpowiednim czasie, funkcjonariusze uczestniczący w pościgu mają prawo zatrzymać daną osobę do czasu, gdy funkcjonariusze państwa miejsca pościgu, którzy są niezwłocznie zawiadamiani, podejmą czynności mające na celu określenie tożsamości albo aresztowanie. W momencie podpisywania konwencji każde kraj składało oświadczenie w kwestii wybranego poprzez siebie modelu wykonywania na jego terytorium prawa do p.t. odnosząc się do każdego państwa-strony, z którym ma wspólną granicę. Poza kwestią prawa do zatrzymania ściganej osoby każde kraj rozstrzyga samodzielnie, czy p.t. jest dopuszczalny jedynie w obrębie określonego obszaru albo pośrodku określonego czasu od momentu przekroczenia granicy, czy także może być prowadzony bez ograniczeń przestrzennych albo czasowych. Państwa-strony wskazują również przestępstwa, z których powodu zezwalają na kontynuowanie na swym terytorium pościgu. W tym celu w konwencji sformułowany został katalog przestępstw obejmujący: zabójstwo, gwałt, umyślne podpalenie, fałszowanie pieniędzy, groźne formy kradzieży, paserstwa i rozboju, wymuszenie, uprowadzenie i wzięcie zakładnika, handel ludźmi, niedozwolony obrót środkami odurzającymi, naruszenie ustawowych regulaminów o broni i materiałach wybuchowych, zniszczenie przy zastosowaniu materiałów wybuchowych, niedozwolony obrót trującymi i szkodliwymi odpadami, niedozwolone oddalenie się z miejsca wypadku powodującego ciężkie uszkodzenie ciała albo Zgon. Każde kraj oświadcza, Iż lub akceptuje ten katalog przestępstw, lub dopuszcza pościg transgraniczny odnosząc się do przestępstw, których popełnienie stanowi przesłankę ekstradycyjną. Prowadzenie p.t. w krajach Ekipy Schengen jest możliwe jedynie na następujących uwarunkowaniach: funkcjonariusze biorący udział w pościgu są związani postanowieniami konwencji i prawem państwa miejsca pościgu, a również mają wymóg użytkować się do zarządzeń właściwych miejscowo organów; pościg dzieje się jedynie poprzez granicę lądową; wchodzenie do mieszkań i miejsc, które nie są ogólnodostępne, jest niedopuszczalne; funkcjonariusze biorący udział w pościgu muszą być jednoznacznie rozpoznawalni: lub poprzez mundur, lub adekwatnie oznakowany pojazd noszenie ubrania cywilnego przy korzystaniu z zamaskowanego pojazdu policyjnego bez odpowiedniego oznakowania jest niedopuszczalne; funkcjonariusze biorący udział w pościgu muszą w każdym czasie być gotowi do przedstawienia dowodów potwierdzających pełnioną poprzez nich funkcję służbową; funkcjonariusze biorący udział w pościgu mogą mieć przy sobie broń służbową, chociaż jej użycie jest niedopuszczalne, niezależnie od przypadków obrony koniecznej; osoba ujęta wskutek pościgu może być jedynie przez wzgląd na jej doprowadzeniem przed organy miejscowe poddana przeszukaniu w celach bezpieczeństwa, osobie takiej można w okresie transportu nałożyć kajdanki, elementy posiadane poprzez osobę ściganą mogą zostać zabezpieczone; funkcjonariusze biorący udział w pościgu meldują się po każdym wkroczeniu w regionie drugiego państwa u właściwych miejscowo organów tego państwa i sporządzają raport, na prośbę tych organów są zobowiązani do zachowania stanu gotowości w celu wyjaśnienia sytuacji obecnej kwestie; to samo dotyczy sytuacji, gdy osoba ścigana nie została ujęta; organy państwa, z którego terytorium przybywają funkcjonariusze biorący udział w pościgu, udzielają na wniosek pomocy w późniejszym śledztwie łącznie z postępowaniem sądowym wszczętym w kraju, na którego terytorium wkroczono. Zobacz także obserwacja transgraniczna

Czym jest pościg transgraniczny znaczenie w Słownik na P .