europejskiej unii rozszerzenie co to jest
Co oznacza rozszerzenie Unii Europejskiej: problemów stojących przed Unią Europejską przez wzgląd.

Czy przydatne?

Czym jest rozszerzenie Unii Europejskiej

Definicja z ang. EU enlargement, z niem. EU-Erweiterung.

Definicja: jeden z mechanizmów, a zarazem problemów stojących przed Unią Europejską przez wzgląd na dążeniami do członkostwa w niej państw Europy Środkowo-Wschodniej, lecz także Cypru, Malty i od lat Turcji. Wspólnota Europejska od chwili swego stworzenia kilkakrotnie dokonywała poszerzenia o nowych członków. Pierwsze miało miejsce, gdy do Szóstki dołączyła Ogromna Brytania, Dania i Irlandia (1973), kolejne, tak zwany południowe, to przyjęcie Grecji (1981), Portugalii i Hiszpanii (1986) i następne północne z 1995: Austria, Finlandia i Szwecja. Od 1991 zaczął się mechanizm składania wniosków o stowarzyszenie ze strony państw Europy Środkowo-Wschodniej, wynegocjowały je do 1995 Czechy, Słowacja, Polska, Węgry, Bułgaria, Rumunia, Estonia, Litwa i Łotwa. Od 1995 państwa te uczyniły kolejny krok, składając wnioski o członkostwo. UE przedstawiła krajom starającym się kryteria kopenhaskie, będące ogólnym wskazaniem na fundamentalne obowiązki stawiane kandydatom. Zaprezentowała także w 1995 Białą księgę zawierającą szczegółowe zapisy sugerujące kierunek mechanizmów dostosowawczych. Mechanizm ewentualnego rozszerzenia został zaawansowany dopiero po zakończeniu Konferencji Międzyrządowej i podpisaniu traktatu z Amsterdamu w czerwcu 1997. W lipcu 1997 ukazało się avis Komisji Europejskiej, zawierające ocenę poszczególnych krajów i wskazujące na sposobność rozpoczęcia procesu negocjacji z Cyprem, Czechami, Estonią, Polską, Słowenią i Węgrami. Posiedzenie Porady Europejskiej w Luksemburgu z grudnia 1997 określiło termin startowy kwiecień 1998. Od tego czasu rozpoczęło się sprawdzanie stanu prawnego krajów kandydujących w celu ustalenia, które akty legislacyjne wymagają zmian, jakie obszary prawa są kompletnie dostosowane albo niedostosowane do prawa unijnego. Po tym tak zwany screeningu zaczął się moment negocjacji wyznaczany poprzez tempo dostosowywania się kandydatów do wymagań UE, tempo przejmowania acquis communautaire. Od decyzji Porady Europejskiej w Helsinkach (grudzień 1999) negocjacje objęły również resztę krajów aspirujących do członkostwa niezależnie od Turcji. Traktat z Nicei potwierdził, Iż UE przyjmie pierwszych nowych członków już w 2004. Negocjacje z dziesięcioma krajami (bez Bułgarii i Rumunii) skończyły się na szczycie w Kopenhadze 13 grudnia 2002. Po podpisaniu układów członkowskich 16 kwietnia 2003 kolejnym etapem była ich ratyfikacja i przyjęcie nowych członków w maju 2004. Rozszerzenie wschodnie UE jest jednym z w najwyższym stopniu trudnych i kontrowersyjnych, to są gdyż państwa, które dzieli spory dystans gospodarczy i cywilizacyjny, mogą one wnieść do UE sporo problemów socjalnych i ekonomicznych. Chociaż polityczna i gospodarcza stabilizacja Europy bez powiązania jej wschodniej części z Europą Zachodnią nie wydaje się możliwa. Zobacz także euroentuzjaści, eurosceptycyzm

Czym jest rozszerzenie Unii Europejskiej znaczenie w Słownik na R .