Definicja Aleksytymia

Co znaczy ALEKSYTYMIA: (od gr. a – brak, lexis – wyraz, thymos – emocja) znaczy zaburzenie mechanizmów emocjonalnych opierające na tym, Iż ludzie są „ślepi” na swoje uczucia i nie mogą pojąć tej ślepoty. Termin wprowadził w 1970 roku psychiatra Peter Sifneos, nazywając w ten sposób zaburzenia charakterystyczne dla pacjentów psychosomatycznych. Graeme Taylor, badacz tego zaburzenia, twierdzi, Iż bazuje ono na braku dostępu do własnych mechanizmów emocjonalnych – zarówno ich psychicznej reprezentacji, jak i wyznaczników behawioralnych i fizjologicznych. Tomasz Maruszewski i Elżbieta Ścigała, autorzy monografii na temat aleksytymii, przyjmują, Iż syndrom ten obejmuje cztery cechy. Pierwsza to niezdolność do nazywania emocji – osoba odczuwa pobudzenie emocjonalne, lecz nie umie go określić ani kontrolować. Druga właściwość to niezdolność odróżnienia pobudzenia fizjologicznego, pojawiającego się po wypiciu kawy, od emocji – emocje nie informują aleksytymika o jego własnym stanie. Trzecią właściwością jest ubóstwo życia wyobrażeniowego – aleksytymicy obawiają się, Iż emocje wymkną im się spod kontroli, dlatego nie lubią oddawać się marzeniom. Są superlogiczni. Ostatnią właściwością jest operacyjny styl myślenia aleksytymików – umieją długo rozprawiać o szczegółach sytuacji, która ich pobudziła, lecz nie zastanawiają się nad powodem tego stanu. Ich stosunek z doświadczanych, złożonych emocji przypomina, jak piszą Maruszewski i Ścigała, streszczenie oper mydlanych – ciąg zdarzeń pozbawiony głębszego sensu