Definicja Deindywiduacja

Co znaczy DEINDYWIDUACJA: zdarzenie kolokwialnie określane jako zagubienie się tłumie. Znaczy zatarcie się poczucia indywidualności, a z powodu utratę kontroli nad własnym zachowaniem. Ten stan ograniczonej samoświadomości pojawia się w uwarunkowaniach bycia anonimowym w dużej ekipie ludzi. Skutkiem tego stanu jest zniesienie hamulców i uwolnienie się spod kontroli norm i standardów socjalnych. Prace Gustawa LeBona pokazały, Iż w tłumie umysł człowieka zostaje owładnięty poprzez kolektywną podświadomość, a efektem tego jest skłonność do impulsywnych, prymitywnych zachowań. W eksperymencie Philipa Zimbardo uczestników pozbawiono poczucia indywidualności – przebywali w zaciemnionym pokoju, zwracano się do nich nie po imieniu, lecz przez numery, twarze zasłonięto im kapturami. W takich uwarunkowaniach badani zachowywali się aspołecznie i byli bardziej skłonni razić prądem inne osoby. Regularnie w ekipie ludzie popełniają okrucieństwa, których nie dokonaliby kierując się indywidualnie. Wyniki pokazują jednak, Iż konsekwencje deindywiduacji bywają różne. Steven Prentice-Dunn i Ronald Rogers twierdzą, Iż anonimowość łączy się z osłabieniem publicznej samoświadomości (bycie nierozpoznanym poprzez innych sprawia, Iż się czujemy mniej odpowiedzialni za konsekwencje własnych czynów), a pobudzenie i rozpłynięcie się w ekipie – z mniejszą prywatną samoświadomością (a w rezultacie w mniejszym stopniu osobiste normy wpływają na nasze zachowanie). Zagubienie się w ekipie czasem skutkuje utratę własnej tożsamości (poczucia, kim jestem), a czasem prowadzi do pojawienia się nowej tożsamości – socjalnej (w miejsce „ja” pojawia się „my” i powiązane z nim normy)