Definicja Empatia

Co znaczy EMPATIA: (z gr. empátheia – cierpienie) znaczy umiejętność do podzielania czyjegoś stanu psychicznego, odczuwania tego, co obecnie czuje druga osoba. Nie mniej jednak, jak pisze Nancy Williams w Diagnozie psychologicznej, chodzi o odczuwanie wspólnie z kimś na przykład jego radości albo cierpienia, a nie odczuwanie wobec kogoś na przykład współczucia, troski czy zainteresowania. To drugie wyraża dystansowanie się wobec osoby, czego nie ma w empatii.  Umiejętność do empatii pojawia się zaraz po urodzeniu. To dlatego noworodki płaczą, gdy słyszą płacz innych dzieci – Martin Hoffman nazywa to „pierwotną reakcją cyrkularną”. Dzięki empatii niemowlęta umieją emocjonalnie porozumieć się z matką. Wspólnie z postępem poznawczym empatia przybiera coraz bardziej złożoną formę, pojawia się pamięć emocji i umiejętność dostrzegania podobieństwa pomiędzy czyimś stanem a swoimi doświadczeniami, dzięki opanowaniu języka i umiejętności przyjmowania czyjejś perspektywy reagujemy empatycznie nie tylko w danej sytuacji, lecz możemy uogólniać i przewidywać doświadczenia innych ludzi. Rozróżnia się dwie formy empatii: pierwsza to umiejętność odczuwania stanów wewnętrznych drugiej osoby, jej uczuć – empatia emocjonalna, druga zaś to zdolność przyjęcia jej metody myślenia, spojrzenia na sytuację z jej perspektywy – empatia poznawcza. Umiejętność do postawienia się na miejscu drugiej osoby mobilizuje nas do bezinteresownego działania na jej rzecz, ulżenia jej w cierpieniu. W ten sposób hipoteza empatii-altruizmu sformułowana poprzez Daniela Batsona tłumaczy zachowania czysto altruistyczne. Odpowiednio z nią jeżeli potrafimy przejąć perspektywę innej osoby, odczuwamy empatyczną troskę i dążymy do tego, aby zredukować dyskomfort drugiej osoby, poprawa jej sytuacji jest dla nas nagrodą. Jeżeli nie potrafimy albo nie chcemy przyjąć czyjejś perspektywy – kierujemy się motywami ego­istycznymi i dbamy o własny komfort