repatriacja obywateli państw co to jest
Co oznacza repatriacja obywateli państw trzecich: imigracyjną UE. W jej ramach mają zostać.

Czy przydatne?

Czym jest repatriacja obywateli państw trzecich

Definicja z ang. repatriation of third country nationals, z niem. Rückführung von Drittstaatsangehörigen.

Definicja: jedno z zagadnień objętych polityką imigracyjną UE. W jej ramach mają zostać uregulowane sprawy powiązane z powrotem do państwie pochodzenia obywateli krajów trzecich nielegalnie przebywających w regionie UE. Opierając się na konkluzji Porady Europejskiej ze szczytu w Tampere, prócz podpisywania umów readmisyjnych pomiędzy Wspólnotą Europejską a państwami pochodzenia i włączania do innych umów międzynarodowych standardowych klauzul readmisyjnych przyznaje się priorytet dobrowolnemu powrotowi osób, którym odmówiono prawa pobytu w UE. Polityka repatriacyjna ma opierać się na wewnętrznej koordynacji pomiędzy krajami członkowskimi w drodze tworzenia wspólnych standardów i inicjowania wspólnych działań. Już opierając się na traktatu z Maastricht starano się wykształcić wspólną dla wszystkich krajów członkowskich praktykę w dziedzinie powrotu do ojczyzny obywateli krajów trzecich nielegalnie przebywających w UE. Porada UE sformułowała szereg zaleceń dotyczących fundamentalnych zasad, które powinny być przestrzegane przy wydalaniu cudzoziemców. Aktualnie dąży się do tego, aby wspólnotowa polityka repatriacyjna obejmowała trzy przedmioty: wspólne zasady, standardy i działania. Wspólnymi zasadami byłyby na przykład prymat repatriacji dobrowolnej nad repatriacją przymusową i potwierdzenie zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego, a dotyczących ponownego przyjmowania własnych obywateli. Min. standardy procedury repatriacyjnej dotyczyłyby z kolei wydalania, przetrzymywania w areszcie i deportacji obywateli krajów trzecich. Przy negocjowaniu umów readmisyjnych powinna być uwzględniana przypadek polityczna i w zakresie praw człowieka w państwach pochodzenia albo tranzytu. W dziedzinie działań kontrolnych powinno być utrzymane prawo każdego państwa członkowskiego do wydalenia nielegalnego imigranta, przy uwzględnieniu zobowiązań międzynarodowych wynikających z konwencji genewskiej z 1951 o statusie uchodźców. Porada UE, na podstawie traktacie z Amsterdamu, przyjęła 28 maja 2001 dyrektywę w kwestii wzajemnego uznawania decyzji o r.o.p.t., odpowiednio z nią dopuszczalne jest uznanie decyzji o repatriacji wydanej poprzez właściwy organ państwa członkowskiego (państwa decyzji) w kwestii obywatela państwa trzeciego, który przebywa w regionie innego państwa członkowskiego (państwa wykonania). Decyzja taka jest realizowana wg regulaminów państwa wykonania. Repatriacja omówiona w dyrektywie dotyczy następujących przypadków: wydania przeciwko obywatelowi państwa trzeciego decyzji o repatriacji, dla której uzasadnieniem jest poważne i aktualne zagrożenie bezpieczeństwa publicznego i porządku publicznego albo bezpieczeństwa narodowego i która jest skutkiem: 1. skazania tej osoby poprzez sąd państwa decyzji za popełnienie czynu zabronionego, zagrożonego karą pozbawienia wolności na moment przynajmniej roku; 2. uzasadnionego podejrzenia, Iż osoba ta popełniła ciężkie przestępstwo albo konkretnej wskazówki, Iż gest taki był planowany w regionie państwa członkowskiego; 3. wydania przeciwko obywatelowi państwa trzeciego decyzji o repatriacji, uzasadnionej naruszeniem krajowych regulaminów prawnych o wjeździe albo pobycie cudzoziemców

Czym jest repatriacja obywateli państw znaczenie w Słownik na R .